Dün paşam kreşe başladı ilk gün iki saat bıraktık hergün bir saat arttırarak alıştırmaya çalışacağız.Dün dede almaya gitti dedeyi görür görmez ağlamaya başlamış, halbuki iki saat boyunca gayet mutlu oynamış öğretmeniyle.Bu sabah bırakmaya gittiğimizde bizi bakıcısı karşıladı ve bizim paşa bakıcısının kucağına atladı çok sevindim çünkü paşanın mutlaka kreşe alışması gerekiyor başka seçeneğimiz yok.Hayatımın hiçbir döneminde kendimi bu kadar çaresiz hissetmemiştim ondört aylık oğlumun sevgiye ve ilgiye ihtiyacı olduğu şu dönemde kreş yerine evde olmasını tercih ederdim.Allah'tan kreş içime sindide birazda olsa içim rahat.Çok sevimli bir kreş sahibide anaokul öğretmeni,bütün çalışanları öğretmeninden bakıcısına aşçısına kadar çok güler yüzlü ve sıcak insanlar.Batuhan'ın grubunda paşadan hariç iki tanede çıtır kız var biri 18 diğeri ise 20 aylık, ne kadar şanslı oğlum.Artık bol bol kreş anılarımız olacak...