Geçen hafta kreşe başladık,çok erken biliyorum ama şartlar şu anda bunu gerektiriyor. İlk gün öğlene kadar bakmayı becerebildiler,ikinci gün daha iyiydi öğleden sonra 16:00 da telefon açtılar almaya gittim daha içeriye girmeden bizimkinin çığlıklarını dışarıdan duydum.Beni görünce nasıl ağlamaya başladı anlatamam işte o an şu anda kelimelerle anlatamayacağım hiç hissetmediğim bir duygu yaşadım ama oğlumun oraya alışmama bizimde onu kreşe bırakmama gibi bir lüksümüz yok,mecburen alışacak umarım en yakın zamanda alışır.
Batuhan'ın grubunda bizimkiyle birlikte beş çocuk var ama paşam en küçükleri. Başlarında bir öğretmen üç tanede bakıcı var,neredeyse her çocuğa bir kişi düşüyor buda beni biraz olsun rahatlatıyor.Bakalım ilerleyen zamanlarda neler olacak merakla bekliyorum...
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder