SENİ ÇOK ÖZLÜYORUM

Paşa biraz toparlansın diye on gün önce annemlerle yazlığa gönderdik.Hatta eğer dayana bilirsek yaz boyunca orada annemlerle kalmasının kreşten daha iyi olacağını düşünmüştük.Fakat dayanmanın mümkün olamayacağını anlayınca bu fikrimizden vazgeçtik.Orada inanılmaz mutluymuş hiç eve girmiyormuş,yemek yemeyen paşanın iştahı bile açılmış aslında kreş yerine orada bakılması onun gelişimi açısından daha iyi olacaktı ama biz oğlumuzun yokluğuna dayanamıyoruz.Herşey o kadar boş geliyor ki akşam eve girmek bile istemiyorum bir çocuk gördüğümde ağlamamak için kendimi zor tutuyorum.Gece uykusuzluklarını,onun için yorulduğum her dakikayı,yanımda uyumasını,yaramazlıklarını en önemliside kokusunu çok özledim.Şu anda oğluma olan özlemimi anlatmaya daha fazla kelime bulamıyorum.Allah izin verirse cuma günü almaya gideceğiz artık dakikalar bile geçmiyor benim için.Galiba daha fazla yazamayacağım çünkü şu anda kendimi daha fazla ifade edemiyorum.